Op carnavalszaterdag zaten we in de huiskamer van mijn moeders huis om samen met een aantal bewoners naar het carnaval op tv te kijken. Mijn moeder genoot ook zichtbaar. Ingespannen keek ze en zo nu en dan wees ze naar de tv en fluisterde ons iets toe, wat we door haar onduidelijke manier van spreken van nu helaas niet meer konden verstaan. Op een gegeven moment, vlak voor het avondeten, leek mijn moeder voor de tv in slaap te zijn gesukkeld. Ze had al even haar ogen dicht en het carnaval leek voor nu aan haar voorbij te gaan. Wij spraken samen nog wat met andere bewoners voor we naar huis zouden gaan en het gesprek kwam zomaar ineens op borrelnootjes. Niet zo gek, zo rond borreltijd. Toen we zeiden dat we daar nu best heel veel zin in hadden, opende mijn moeder haar ogen en zei heel helder en goed verstaanbaar: ”Die krijgen we hier niet”.

Twee miljard
Wat een oneliner op een moment dat ik er niet meer op rekende ooit nog een verstaanbaar antwoord te krijgen, dat ook nog paste in de situatie. En wat een eye-opener weer! Op de een of andere manier bereiken we mijn moeder dus nog altijd ondanks de alzheimer, ook op momenten dat we daar helemaal niet stil bij staan. Want een opmerking over het gemis van borrelnoten is wel het laatste wat ik ooit verwachtte.
​

​En nee, heren lijsttrekkers, we hebben nu echt geen behoefte aan twee miljard plotseling vrijgekomen borrelnoten van elders. Want geloof me, er zijn meer dan voldoende borrelnoten in het huis van mijn moeder! Maar ze passen alleen niet meer in haar persoonlijke dieet.

Waar we wel behoefte aan hebben, is nog meer persoonlijke aandacht voor de bewoners. Meer mensen dus die zich één op één kunnen bekommeren om onze ouderen. Die bijvoorbeeld de tijd kunnen nemen voor een lekker tussendoortje als alternatief voor die borrelnoten. Zorg, die onze ouderen echt weer even terug kan halen uit de mist van gedachten, herinneringen en afasie, waarin ze verzonken lijken te zijn.

Aan die persoonlijke zorg mogen zeker nog wel wat extra miljarden besteed worden. Evenals aan meer onderzoek, om deze schrijnende ziekte te stoppen, voordat het doemscenario van de toekomst bewaarheid wordt. Nog meer en langere druk bij de mantelzorgers omdat de verzorgingshuizen de aanloop straks niet meer aan kunnen, is echt onmogelijk!

Alsof er elke dag een fuif is
Als familie blijven we in afwachting van al dat beloofde geld uit Den Haag gewoon werken aan de zorg die past bij onze ouderen, samen met alle super gemotiveerde professionals en vrijwilligers. Zodat alle ouderen elke dag weer gezellige fuifmomenten kunnen beleven, ook zonder die borrelnoten en die extra miljarden.

Maar die onzekerheid duurde gelukkig maar even. Al bij het begin van de eerste opdracht was die weg en was ik ervan overtuigd dat het goed zou komen.​

Ruime planning voor freelance teksten
Mijn ervaring na 10 jaar ondernemerschap stelde me gerust. Vroeger maakte ik namelijk een grote fout bij het aannemen van freelance opdrachten. Ik beloofde altijd een (veel te) korte levertijd. Ik dacht namelijk dat mijn kracht daarin lag. Nu weet ik beter. Mijn kracht ligt in kwalitatief goede teksten tegen een scherpe prijs. Mijn opdrachtgevers weten dat ook en hebben er meestal geen problemen mee om even te wachten op hun teksten. In het geval dat het wel een haastklus is met een harde deadline kijk ik uiteraard eerst of ik echt een mogelijkheid heb om op die korte termijn te kunnen leveren. In alle andere gevallen is het aan mij om aan te geven wanneer er een eerste concept klaar is. Als ik word uitgenodigd om een mogelijke opdracht te bespreken maak ik ook nooit meer de fout om daar een leverdatum te noemen. Nee, ik ga eerst naar huis, bekijk de materie en mijn agenda en noem dan een datum, een dag of 3 na mijn eerste mogelijkheid. Dat geeft me ook nog ruimte en flexibiliteit bij eventuele spoedopdrachten. Zo laat ik me niet gek maken en weet ik precies waar ik aan begin. De klanten waarderen deze aanpak. Goed werk heeft nu eenmaal tijd nodig. Daarbij leert de praktijk dat het werk van een freelance copywriter ondanks een ruime planning toch vaak sneller gedaan is dan door een groot bureau.

Planning van freelance teksten in de praktijk
Bij de planning van de diverse freelance opdrachten probeer ik zoveel mogelijk een hele dag aan een opdracht te werken. Elke week maak ik een planning, waarbij ik per dag aangeef wat ik wanneer wil doen. Daarbij houd ik ook altijd wat uren open, om flexibel te blijven. Ik plan mijn werkzaamheden zo, dat ik bijvoorbeeld na 1 of 2 dagen wat in proef kan sturen naar een klant en kan beginnen met het werk voor de volgende. Daarbij geldt hetzelfde. Meestal komt de reactie van de eerste klant terwijl het werk van de tweede klant in proef is. Dat kun je ook sturen door bij je proef een uiterste reactiedatum aan te geven.

Tips bij het aannemen van opdrachten
In het kort dus de volgende tips bij het aannemen van een freelance opdracht:

• Geef geen planning door tijdens een eerste gesprek;
• Bekijk eerst de materie goed voordat je een planning (en begroting) afgeeft;
• Neem je planning een paar dagen ruimer, zodat je flexibel blijft.
• Maak elke week een planning waarin je de opdrachten inplant.

​Succes met alle opdrachten en onthoud de belangrijkste regel:
Laat je niet gek maken, want daar heeft niemand iets aan!